اغواگری یعنی چه؟

اغواگری در قالب تبشیر با جنس مخالف

از آن‌جا که گروه‌های تبشیری فعال در کلیساهای خانگی، نیرگ‌ها و ترفند‌های پر طرفدار و نویی هم‌چون اغواگری در قالب تبشیر با جنس مخالف را در دستور کار خود دارند، باید اهداف و روش‌هایشان به عموم مردم شناسانده شود.
صدای شیعه:
مقام معظم رهبری مد ظله الوارف: …براى این‌که ایمان مردم را به اسلام و مقدسات اسلامى کم کنند، در داخل کشور، از طرق مختلف، پایه‌هاى ایمان مردم، به خصوص نسل جوان را متزلزل کنند، از اشاعه بى‌بندوبارى و اباحی‌گرى، تا ترویج عرفان‌هاى کاذب(جنس بدلى عرفان حقیقى) تا ترویج بهائیت، تا ترویج شبکه‌ کلیساهاى خانگى، این‌ها کارهائى است که امروز با مطالعه و تدبیر و پیش‌بینىِ دشمنانِ اسلام دارد انجام می‌گیرد؛ هدفش هم این است که دین را در جامعه ضعیف کند. «بیانات معظم له در اجتماع مردم قم، مهر سال 1389».
کلیسای خانگی چیست؟‌
کلیسای خانگی به معنای اجتماع گروهی در دو معنای سنتی و معنای جدید مورد استعمال قرار می‌گیرد. کلیسای خانگی به مفهوم کهن و سنتیِ آن، به اجتماعی گفته می‌شد که در صدر مسیحیت(رومیان 16: 5) برای برگزاری آیین‌های پرستشی مسیحیت شکل می‌گرفت.
اما امروزه با تأثیری که مبانی پست مدرن غربی و نیز جریان‌های فکری صهیونیسم، بر تفکر گروه‌ها و جنبش‌های نوپدید مسیحی نهاده، کلیسای خانگی نیز مفهوم و کارکرد جدیدی یافته است. در گذشته کلیساهای خانگی برای گسترش و تبلیغ اهداف حضرت مسیح علیه‌السلام در جامعه یهودی آن روز به کار می‌رفت،‌ اما امروزه کلیساهای خانگی با مدیریت تشکیلات سیاسی گسترده‌ای که در پس آن وجود دارد، به ابزاری پیشرفته در راستای گسترش و تبلیغ مبانی صهیونیسم با استفاده از جریان مسیحیت صهیونیسم، تبدیل شده است.
امروزه در بیشتر کشورها، کلیسای خانگی به عنوان نماد یک تشکیلات مخفی در مبارزه با نظامی که در آن فعالیت می‌کنند، شناخته می‌شود. برنامه‌های این اجتماعات نیز پیوسته در محافلی پنهانی، گاه حتی در قالب اردوهای تفریحی و نه جلسات خانگی، در جنگل و… برگزار می‌شود.
اهداف گسترش کلیسای خانگی
اصلی‌ترین هدف گسترش کلیسای خانگی، فراهم آوردن زمینه سلطه در کشورهای هدف می‌باشد. در کشوری مانند ایران، به گزارش مرکز ملی آمار ایران در سال 1385، بیش از 300 کلیسای رسمی وجود دارد. یعنی به ازای هر 500 مسیحی یک کلیسا به طور رسمی به تبلیغ آیین مسیحیت و برگزاری آیین‌ها و مناسک عبادی مشغول است. این در حالی است که در همین کشور به ازای هر 1100 شیعه، تنها یک مسجد وجود دارد.
حال با توجه به چنین امکان فعالیت گسترده‌ای برای مسیحیت، چرا برخی از جنبش‌های خاص مسیحی، به ترویج و گستراندن کلیساهای خانگی پرداخته و حتی خود بستری برای تهاجم فرهنگی علیه مسیحیت،‌ به اعتقاد مسیحیان سنتی ایران، محسوب می‌شوند؟
از جمله اهداف مهمی که در این راستا ذکر می‌شود، همان فراهم آوردن بستر نظام سلطه با برنامه‌هایی از قبیل، جریان سازی، تخریب، شبهه افکنی، مدیریت منابع انسانی مخالف نظام ایران، در اختیار داشتن یک نظام زیرزمینی سازمان یافته، گریز از مبانی نظارتی آیین مسیحیت، امکان استفاده از عناصر جذبی مطرود هم‌چون بهره‌وری اغواگرانه از جنس مخالف و… می‌باشد.
در صورتی که هدف از گسترش کلیسای مخفی خانگی حقیقتاً یک تبلیغ دینی است، چرا این تبلیغ را به فضای مراسم آزادانه کلیساهای رسمی منتقل نمی‌کنند؟ چرا رهبران کلیساهای خانگی حتی از برنامه‌ها و مدیریت دینی کلیساهای رسمی نیز گریزانند؟!
سؤال دیگری که در علت ترویج کلیساهای خانگی مطرح می‌شود این است که چرا این کلیساها در کشورهایی هم‌چون ایران، عراق، سوریه، و سایر نظام‌های اسلامی‌ای که مسیحیت در آن به آزادی فعالیت می‌کند و کلیساهای رسمی دارد، گسترش می‌یابند؟
آن‌چه تحلیل‌گران ذکر می‌کنند این است که هدف از این کلیساها به هیچ وجه تبلیغ دین مسیحیت نیست. بلکه هدف بنیادین سازمان‌های تبشیری، آن چنان که مقام معظم رهبری مد ظله العالی نیز می‌فرمایند، تخریب اسلام و کاستن از تعداد جوانان معتقد به اسلام و نظام اسلامی است.
ایشان در جمع اساتید و دانشجویان شیراز فرمودند: از عرفان‌های مادىِ پوچِ بى‌محتوا گرفته تا ادیان منسوخ، تا سازمان‌هایی که اسمش دین است، باطنش سازمان سیاسى است، مشغول تلاش‌اند، مشغول کشمکش‌اند براى این که از این مجموعه‌ انبوه نیروى اسلامى هرچه می‌توانند، بکنند؛ کم کنند!(بیانات معظم له، 1387/02/14).
بنابراین برای رهبران کلیساهای خانگی مهم نیست اعضایشان تا چه اندازه به مسیح ایمان دارند. لذا اعمال و موضوعات غیر اخلاقی بسیاری در بین آنان اتفاق می‌افتد. به ویژه آن که بیشتر اعضای خود را نیز از بین هنجارشکنان، مبتلایان به مسائل اخلاقی، آسیب دیدگان روحی، معتادان در حال بازپروری در اردوگاه‌های ترک اعتیاد، آسیب دیدگان سیاسی مانند علاقه‌مندان به اخذ پناهندگی از سایر کشورها، علاقه‌مندان به بی‌بند و باری‌هایی هم‌چون شراب‌خواری و آزادی‌های جنسی و… انتخاب می‌کنند.
طی سال‌های گذشته فرآیند حمایت مالی از کلیساهای خانگی از سوی سازمان‌های صهیونیستی بین‌المللی روز به روز در حال افزایش بوده است. به طوری که بنا بر برخی از گزارش‌ها، برای هر کلیسای خانگی فعال، سالیانه پنجاه هزار دلار از خارج کشور، مساعدت مالی صورت گرفته است.
روش‌های جذب
اغواگری
اغواگری یکی از اصول اولیه جذب اعضای جدید به کلیساهای خانگی است. این اغوا در بسیاری از مواردی در قالب تبشیر با جنس مخالف انجام می‌گیرد. بدین ترتیب که مبشران خانم کلیساهای خانگی گاه حتی با ظاهری مذهبی به جوانان متدین نزدیک شده و در قالب سؤالاتی از اسلام و این که به ظاهر قصد مسلمان شدن را دارند، از نظر عاطفی فرد هدف را به تسخیر خود در آورده و او را به فضای کلیساهای خانگی با رعایت اصول امنیتی می‌کشانند. مبشران پسر فرقه‌های منحرف مسیحی نیز به همین ترتیب در دانشگاه‌ها دختران مسلمان را به خود جذب کرده و ایمانشان را تحت تأثیر عواطف می‌ربایند. شعار محبت در این راستا از موضوعاتی است که مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد.
استفاده کلیسای خانگی از عناوینی هم‌چون شادی، این محافل را به یک پارتی مذهبی بدون هیچ چارچوب اعتقادی تبدیل نموده است. بدیهی است شادی معنوی، هرگز با موسیقی‌های تند، بی‌بند و باری و استفاده از مشروب در برخی از این کلیساها، معنا نمی‌یابد.
مکاشفه و رویا محوری
مکاشفه و رویا محوری یکی از روش‌هایی است که به اتکای آن، اعضای جدید را به خود می‌خوانند. عقل، فانوسی است که خداوند در همه انسان‌ها به ودیعه نهاده است تا در گمراهی‌ها راه روشن را بدو بنمایاند. اما تمام فرقه‌های صهیونیستی مسیحی که عمدتاً از جریان‌های شکل گرفته در فرقه پروتستان هستند، با سوق دادن اعضای جدید خود به سمت رویا و مکاشفه، پرده‌ای بر فانوس روشن‌گر عقل آنان می‌افکنند تا بتوانند ادعاهای خود را بدون هیچ مخالفتی ترویج نمایند.
شخصیت سازی کاذب
شخصیت بخشیدن به افرادی که از سوی جامعه طرد شده‌اند و کنترل ذهنی آنان، یکی دیگر از روش‌های جذب در کلیساهای خانگی است.
هدایت کنندگان کلیساهای خانگی علاوه بر به ‌کارگیری انواع شیوه‌های جذب اعضای جدید، روش‌هایی بازدارنده را نیز برای حفظ آنان در گروه خود به کار می‌بندند. یکی از اعضای این کلیساها در گفت‌وگویی، اذعان می‌داشت که لیدر کلیسا، افرادی را مأمور کرده بود تا به نحوی اعضای جدید را مجذوب جنس مخالف از سایر اعضا نمایند تا پس از مدتی امکان جدا شدن آنان از گروه به دلایل مختلف و از جمله ترس از آبرو، وجود نداشته باشد.
لذا حتی کسانی که از سر کنجکاوی بدین گروه‌ها می‌پیوندند نیز، از آسیب‌های بعدی مصون نخواهند بود. در برخی از این جریان‌ها اگر عضوی پشیمان شده باشد و بخواهد گروه را ترک کند، با خشونت شدید و حتی ترور درون گروهی نیز مواجه خواهد شد. چرا که جدا شدن یک فرد از آنان و فاش شدن اسرارشان ضربه سختی را بر پیکرشان وارد خواهد کرد.
ابزارهای جذب در کلیساهای خانگی
از آن‌جا که کلیساهای خانگی توسط تشکیلاتی گسترده و پشت پرده در خارج از کشور مدیریت می‌شود، جهت ارتباط بیشتر و جذب اعضای جدید از انواع ابزارهای ارتباطی هم‌چون اینترنت و ماهواره بهره می‌گیرند. بدین ترتیب که با جذب فرد به فرد مسلمانان از طریق ماهواره و نیز اینترنت در انجمن‌های گفتگو، چت روم‌ها، وبلاگ‌ها، شبکه‌های اجتماعی و… ، ارتباط مجازی با این افراد را، توسط رابطین خود در شهرهای مختلف، به ارتباط چهره به چهره حقیقی تبدیل می‌کنند.
اعضای جدید، خود یکی از ابزارهای جذب در کلیساهای خانگی است. یکی از دوستانم که فریب خورده و در خارج از کشور مأموریت جذب ایرانیانی که به قصد پناهندگی به کشورهای اروپایی رفته بودند را بر عهده داشت، توانسته بود یکصد نفر را در دام این فرقه‌ها و کلیساهای خانگی‌شان بیفکند. او پس از توبه به ایران بازگشته و در خاطرات خود نوشته بود: آن‌چه من مشاهده می‌کردم این بود که رهبران کلیساهای خانگی که در بین خود اختلافات بسیاری نیز دارند، فقط به افزایش تعداد اعضای کلیسای خود می‌اندیشیدند.
آنان از این طریق می‌توانستند بودجه بیشتری را جذب کنند. حتی در ابتدا کمک‌هایی مختصر مانند توزیع لباس‌های دست دوم و… به پناه جویان می‌کردند. اما پس از مدتی کوتاه باز آنان را به حال خود رها کرده و سراغ افراد جدیدتری می‌رفتند. آنان از اعضای جدید به عنوان ابزاری برای جذب دیگران استفاده می‌کردند و به هر عضوی که می‌توانست افراد بیشتری را جذب کند، وعده خدمات بیشتری مانند لباس، غذای گرم، کمک به اخذ پناهندگی و… را می‌دادند؛ اما هرگز به وعده‌های خود، عمل نمی‌کردند.
روش‌های برخورد با جذب شدگان
تقویت خردگرایی در افراد در معرض آسیب
لازم است خانواده‌ها برای پیشگیری از جذب فرزندان خود به سمت این گونه گروه‌های مخفی و خطرناک، خردگرایی و عقلانیت را در فرزندان خود تقویت نمایند. معنویت راستین صرفاً یک هیجان نیست. معنویت علاوه بر عشق و محبت به خداوند، بر پایه عقلانیت استوار شده است. نخستین کاری که فرقه‌های تبشیری صهیونیستی انجام می‌دهند این است که با سرکوب کردن باورها و سؤالات خردگرایانه عضو جدید، او را به سمت مکاشفه، رویا، هیجان و احساساتی کاذب سوق می‌دهند. بدین ترتیب شخص اغوا شده، با کنار گذاشتن منطق و عقلانیت خود، هیچ ابزاری برای سنجیدن درستی یا نادرستی کلام و رفتار رهبران کلیساهای خانگی ندارد.
ایجاد بستر و زمینه دریافت پاسخ شبهات
کارشناسان متعددی در حوزه‌های علمیه هستند که می‌توانند به صورت اختصاصی به شبهات شما و فرزندانتان در این زمینه پاسخ‌گو باشند. مراکز و مؤسسات متعددی وجود دارند که از روش‌های مختلف، اینترنتی، ماهواره‌ای، تلفنی، پیامکی و حتی به صورت مکتوب در قالب مجله و کتاب، روزانه هزاران شبهه را از اذهان هم وطنان عزیز می‌زدایند. این مراکز را بشناسید و خود و خانواده‌تان، از خدماتشان استفاده کنید.
برای مثال در این زمینه می‌توان به اداره کل فرق و ادیان حوزه‌های علمیه، مرکز ملی پاسخگویی با شماره 09640، پایگاه‌های تخصصی جستجوی پاسخ شبهات(www.javab.ir و www.islamquest.net )، شبکه‌های اجتماعی شبهه شناسی(www.askquran.ir) شبکه‌های ماهواره‌ای دینی پاسخ به شبهات(velayat tv, samen tv)، مجموعه کتاب‌های پرسمان دانشجویی و مجله پرسمان نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها اشاره نمود.
تلاش جدی برای هدایت فریب خوردگان
همه ما نسبت به آن‌چه در اطرافمان می‌گذرد، مسؤلیم. گاه انحراف یک دوست یا عضوی از خانواده وسیله‌ای برای آزمایش خود ماست. لذا با جدیت برای هدایت این افراد برنامه ریزی کنید.
استفاده از راهنماهای هدایتی کارشناسان
وقتی مشاهده می‌کنید فرزند، دوست یا عضوی از خانواده شما، در دام یکی از مأموران جذب کلیساهای خانگی گرفتار شده است، برنامه هدایتی خود را با مشورت با کارشناسانی که در این زمینه تخصص لازم را دارند اجرا نمایید.
ایجاد زمینه گفتگو با عوامل جذب
یکی از روش‌های رهبران کلیساهای خانگی این است که از گفت‌وگوی دینی در امور اعتقادی می‌گریزند. چرا که در گفت‌وگوها و مناظرات به روشنی فریب‌هایشان آشکار می‌گردد. فرد اغوا شده را ترغیب کنید تا قبل از این که ادعاهای جدیدی را بپذیرد، مأمور جذب را به مناظره‌ای دوستانه و علمی با یک کارشناس اسلامی و متخصص در موضوع فرا بخواند و پس از شنیدن سخنان مخالف خود تصمیم گیری نماید.
پذیرش ادعاها بعد از دریافتن پاسخ سؤالات
متأسفانه بیشتر افرادی که مجذوب کلیساهای خانگی می‌شوند، بدون این که پاسخ کافی نسبت به سؤالات خود از ادعاهای مأموران جذب، دریافت کنند، به گروه‌های آنان می‌پیوندند. از آن‌جایی که این افراد با شبهه افکنی و تخریب اسلام، فرآیند جذب را انجام می‌دهند، فرد اغوا شده فکر نمی‌کند که حتی اگر شبهات آن شخص پاسخ نداشته باشد، از کجا معلوم راهی که او ما را بدان دعوت می‌کند درست باشد؟ لذا باید بدون تعارف به آن‌چه آن فرد وی را بدان دعوت می‌کند، فکر کند و سؤال خود را بپرسد.
اگر از اندیشه‌ها و مبانی اعتقادی او اطلاعات کافی ندارد، با کارشناسی که اطلاع کافی دارد مشورت کند و سؤالاتی را دریافت نماید. حال اگر فرد اغوا شده تمایلی به انجام این کار ندارد، اطرافیان او، سؤالاتی را از کارشناسان مربوطه دریافت کرده و در اختیار آن شخص قرار دهند تا به دنبال پاسخ آن‌ها برود. در این گونه موارد شخص باید مصرانه تلاش کند تا پاسخش را بگیرد و مراقب باشد با مغالطات و انواع روش‌های گریز از پاسخ، فریب نخورد.
سواد و سطح آگاهی اعتقادی بیشتر خودِ کشیش خوانده‌هایِ کلیساهای خانگی بسیار ضعیف است. لذا بیشتر به اموری هم‌چون موعظه و طرح ادعاهای خود با استناد به آیاتی خاص از کتاب مقدس روی می‌آورند و از مباحث استدلالی و عقیدتی می‌گریزند. این روش حتی از نظر مسیحیان سنتی نیز اعتبار ندارد.
تقویت قدرت بازدارندگی فرزندان و نزدیکان
فرقه‌های جدید، کلیساهای خانگی و انواع گروه‌هایی که مخفیانه فعالیت می‌کنند، معمولاً به دنبال افرادی هستند که چشم و گوش بسته سخن آنان را بپذیرند. بنا بر این افرادی که از اعتماد به نفس کافی برخوردار نیستند، بهترین صید برای این گروه‌ها محسوب می‌شوند.
یکی از مهم‌ترین وظایف خانواده‌ها این است که اعتماد به نفس کافی را در فرزندان خود ایجاد نمایند. بدیهی است انجام چنین کاری نیازمند به مطالعه و راهنمایی مشاوران دارد. علاوه بر تقویت اعتماد به نفس باید مشکلات روحی فرد اغوا شده نیز درمان گردد.
از عمده‌ترین دلایلی که این افراد فریفته می‌شوند این است که توسط اغواگران سرشار از محبت می‌گردند. به عبارت دیگر این افراد کاری به عقاید و استدلال و برهان ندارند. بلکه از روش‌های عاطفی جذب می‌شوند. لذا ضمن فعالیت‌هایی که برای تقویت علمی و استدلالی آنان صورت می‌گیرد، لازم است از دیدگاه روان‌شناسانه، خلأهای احساسی آنان نیز با نظر روان شناس متخصص و متعهد، درمان گردد.
تربیت هنر است و تلاش برای آگاهی و اجرای این هنر، از پیش از تولد فرزند شروع می‌شود. اما اگر شما پدر و مادر گرامی دیر متوجه شده‌اید و اکنون فرزندتان در جوانی از دستتان خارج شده است، خودسرانه عمل نکنید. با روش نادرست تنها احساس لجاجت و هنجارشکنی را در او تقویت خواهید کرد.
بنا بر این مجدانه تصمیم بگیرید تا با کارشناس متعهد و متخصص، مشکل انحراف اعتقادی فرزند خود را طرح کنید و با روشی درست اقدام نمایید. گاه حتی لازم است محض تشخیص اطمینان بخشِ راه درست هدایتگری، با دو، سه یا چندین کارشناس گفت‌وگو داشته باشید.
پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: «لَئِن یَهدِی اللهُ بِکَ رَجُلاً واحِداً خَیرٌ لَکَ مِنَ الدُّنیا وَ ما فِیها؛ اگر خداوند به وسیله تو یک نفر را هدایت کند، برای تو بهتر است از دنیا و هر آنچه در آن است». (أصول الکافی، ج 6، ص 136؛ بحارالانوار، ج2، ص2).
هم‌چنین آن حضرت در جای دیگری می‌فرمایند: «مَن دَعا اِلى هُدىً کانَ لَهُ مِنَ الأجرِ مِثلُ اُجورِ مَن تَبِعَهُ لا یَنقُصُ ذلِکَ مِن اُجورِهِم شَیئا و مَن دَعا اِلى ضَلالَةٍ کان عَلَیهِ مِنَ الاِثمِ مِثلُ آثامِ مَن تَبِعَهُ لا یَنقُصُ مِن آثامِهِم شَیئا؛ هر کسى، به هدایتى راهنمایى کند، پاداشى که براى پیروان هدایت وجود دارد، براى او نیز خواهد بود؛ بى آن‏که از پاداش پیروان کاسته شود و هر کس به گمراهى‏اى راهنمایى کند، گناهى که براى پیروان آن وجود دارد، براى او نیز خواهد بود؛ بی آن که از گناه آن‌ها کاسته شود». (منیة المرید، ص 102).
در پایان دعای خالصانه و طلب هدایت از خداوند را نیز سرلوحه برنامه‌های خود قرار دهید. یقیناً در کنار یک برنامه صحیح، دعای شما ثمر بخش خواهد بود.
کارشناس و پژوهشگر حوزوی ادیان ابراهیمی؛
سید علی زواره‌ای

]